Operatie Libië (6): de voorbereiding voor een “humanitaire interventie”

Archief:

Op 21 februari 2011 verschijnt een zekere Abel Mohammed Saleh op Al Jazeera. Zijn boodschap: de Libische leider Ghadaffi laat vechtsvliegtuigen een reusachtige demonstratie in Tripolis bombarderen. “Wat we hier zien is onvoorstelbaar. Vliegtuigen en helicopters bestoken het ene gebied na het andere. Er zijn vele, vele, doden gevallen.” Medestanders die gewonden te hulp te schieten worden “door sluipschutters beschoten”. De noodkreet van Saleh verspreidt zich vervolgens als een lopend vuurtje door de wereld-media. Alleen, naast twee overgelopen Libische piloten die hun heil zochten op Malta “omdat zij weigerden aan de bombardementen mee te doen”, is er slechts een getuige van deze moordactie: Abel Mohammed Saleh. Zoals het Amerikaanse Pentagon en enkele Europese regeringen ondertussen schorvoetend toegeven, is en was er geen enkel bewijs voor “het bombarderen van protest-massa’s” en “het beschieten van demonstranten vanuit helicopters”. Het Russische leger noteerde al eerder, op basis van eigen luchtverkenning, dat dergelijk luchtacties niet plaats hadden gevonden. Toch vormde de “aanname” dat de Libische luchtmacht protesten bestookte de basis voor het instellen van een “no-fly-zone” boven het Libische grondgebied en, uiteindelijk, de NATO-interventie in het Libische conflict. Een van de vele halve waarheden, harde propaganda en domweg leugens* in het schaakspel rond de val van het Ghadaffi-regime.

Hoe effectief de geruchten over de vermeende massa-moord door Ghadaffi werden ingezet als lobby voor een “humanitaire interventie” op basis van het “responsiblity to protect” principe blijkt uit de zaak rond het zogenaamde Libyan League for Human Rights. Met ondersteuning van de Amerikaanse organisaties UN Watch en National Endowment for Democracy (vooral bekend als de lange arm van de CIA in de zogenaamde “kleuren-revoluties” in verschillende ex-Sovjet republieken), regelde de organisatie uit Geneve binnen enkele dagen de ondersteuning van 85 mensenrechtenorganisaties voor een petitie aan de VN, VS en EU waarin een boycot van Libië in de VN-mensenrechtenraad werd gevorderd en indirect om een mandaat voor het (militair) ingrijpen in Libië zelf werd gevraagd. De secretaris van de Libyan League for Human Rights Sliman Bouchuiguir kreeg kort daarop de kans om zijn beschuldigingen van onderdrukking van protest en moord op demonstranten door het Ghadaffi-regime toe te lichten voor de VN zelf.

Wanneer Bouchuiguir echter gevraagd wordt naar zijn bronnen, of naar adressen van ooggetuigen, kan de man slechts verwijzen naar “Mahmoud”. Bedoeld is Mahmoud Djibril, de chef van de Libische oppositionele “nationale overgangsraad”. Geen enkele organisatie die de petitie van de Libyan League for Huma Rights heeft ondertekend heeft gecontroleerd of iets van wat Bouchuiguir naar voren bracht ook werkelijk klopt.

Kort na aanname van de gewraakte VN-resolutie 1973 wordt de Amerikaanse ambassadrice bij de VN Susan Rice gevraagd waarom de internationale gemeenschap niet reageert op “het verbreken van de wapenstilstand” door troepen van Ghadaffi die gelegerd zijn voor de rebellen-hoofdstad Benghasi. Hoewel journalisten in Beghasi zelf aangeven nog niets gezien of gehoord te hebben, en Rice, tegenover de pers, onmogelijk op de hoogte kon zijn van de plotselinge gebeurtenis, verklaart Rice binnen minuten doodleuk dat de wapenstilstand is verbroken. Een paar uur later begint de NATO-luchtoorlog.

*Een tweede, nu, bekende voorbeeld zijn de vemeende gekleurde Afrikaanse huurlingen van Ghadaffi die, volgens de (in het buitenland residerende) Libische oppositie, massaslachtingen onder de burgerbevolking zouden hebben aangericht. Iets wat in eerste instantie door Amnesty International wordt bevestigd. Later stelt de mensenrechtenorganisatie haar beeld bij en schetst dat in de beginfase van het conflict juist massaal donker Afrikaanse Libiërs door de opstandelingen zijn geëxecuteerd.

Bron:

http://zapruder.nl/portal/artikel/operatie_libie_6_de_voorbereiding_voor_een_humanitaire_interventie/

Dit bericht werd geplaatst in 1984, Banking, Corporatisme, Democratie, Documentaires, Follow the Money, Forbidden History, Geld, Geopolitiek, In Lies We Trust, Lybie, Main Stream Media, Massamanipulatie, Nieuwe Business Modellen, NWO, Orwell, Politiek, Terrorisme en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s